een vat vol tegenstellingen

Nog een levensles (al heb ik een hekel aan dat woord) is dat de mens een vat vol tegenstellingen is.

Soms voel je je sterk, dan weer zwak. Soms onafhankelijk, dan weer afhankelijk. Soms meelevend, dan weer hard/ onverschillig. Soms optimistich, soms pessimistisch. Etc. Etc.

Ik ben er achter gekomen dat dit geen punt is, zolang je maar niet in een bepaalde positie (bijv. pessimisme) blijft vastzitten.

Ik bent zowel dit, als dat of…   soms dit en dan weer dat of ….tegelijk dit en dat.

Of…. ik ben voor mijn gevoel van welbevinden niet perse afhankelijk van die speciale anderen (emotionele afhankelijkheid versus emotionele onafhankelijkheid) en… ik kan ergens tegen op zien, maar ik kan het ook zien als iets uitdagends (iets positiefs waar je voor gaat).

We zitten allemaal gevangen in polariteiten maar die kunnen we overstijgen. Zo gauw ik me dit weer realiseer, dan voel ik me ineens ook weer losser/ vrijer: meer in evenwicht.

Boeddhisten kijken daar ook zo tegen aan, als ik het goed heb. Alleen zij spreken niet zozeer over polariteiten, maar over tegenstellingen of dualiteiten.

augustus 28, 2010
By on 10:11
een vat vol tegenstellingen

Nog een levensles (al heb ik een hekel aan dat woord) is dat de mens een vat vol tegenstellingen is.

Soms voel je je sterk, dan weer zwak. Soms onafhankelijk, dan weer afhankelijk. Soms meelevend, dan weer hard/ onverschillig. Soms optimistich, soms pessimistisch. Etc. Etc.

Ik ben er achter gekomen dat dit geen punt is, zolang je maar niet in een bepaalde positie (bijv. pessimisme) blijft vastzitten.

Ik bent zowel dit, als dat of…   soms dit en dan weer dat of ….tegelijk dit en dat.

Of…. ik ben voor mijn gevoel van welbevinden niet perse afhankelijk van die speciale anderen (emotionele afhankelijkheid versus emotionele onafhankelijkheid) en… ik kan ergens tegen op zien, maar ik kan het ook zien als iets uitdagends (iets positiefs waar je voor gaat).

We zitten allemaal gevangen in polariteiten maar die kunnen we overstijgen. Zo gauw ik me dit weer realiseer, dan voel ik me ineens ook weer losser/ vrijer: meer in evenwicht.

Boeddhisten kijken daar ook zo tegen aan, als ik het goed heb. Alleen zij spreken niet zozeer over polariteiten, maar over tegenstellingen of dualiteiten.


By on 09:11
levenslessen

Een levensles, die ik al heel lang koester, is dat het leven leren tot doel heeft. Je kunt je steeds afvragen: wat heb ik hiervan geleerd?  Op een of andere manier plaatst het leven je steeds in situaties waarvan je moet leren. Soms denk ik daarbij wel eens: wie heeft dit zo kunnen bedenken?  Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Dit had/ heb ik precies nodig om weer verder te komen als mens. 

 "Het leven als leerschool!"

Sinds kort is hier een andere levensles bijgekomen en dat is: compassie hebben met jezelf. Jezelf mogen, inclusief allerlei neurotische, maffe trekjes. Aardig zijn voor jezelf. Jezelf niet neerhalen, je zelf niet steeds naar beneden halen. Het stemmetje in jezelf koesteren dat zegt: goed zo jongen/ meisje; alles komt goed ; maak je niet zo druk; je mag er zijn wat anderen ook zeggen.

Pas als je compassie kunt hebben met jezelf, kun je compassie hebben met anderen. Ik denk dat mensen die behoorlijk over de schreef gaan, een lage dunk hebben van zichzelf. Zo van ik ben toch niets waard, nou dan trek ik me ook van geen god of gebod  iets aan. 

Ik zou zeggen: al houdt er niemand van je, je kunt altijd nog van jezelf houden. 

augustus 24, 2010
By on 16:54
levenslessen

Een levensles, die ik al heel lang koester, is dat het leven leren tot doel heeft. Je kunt je steeds afvragen: wat heb ik hiervan geleerd?  Op een of andere manier plaatst het leven je steeds in situaties waarvan je moet leren. Soms denk ik daarbij wel eens: wie heeft dit zo kunnen bedenken?  Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Dit had/ heb ik precies nodig om weer verder te komen als mens. 

 "Het leven als leerschool!"

Sinds kort is hier een andere levensles bijgekomen en dat is: compassie hebben met jezelf. Jezelf mogen, inclusief allerlei neurotische, maffe trekjes. Aardig zijn voor jezelf. Jezelf niet neerhalen, je zelf niet steeds naar beneden halen. Het stemmetje in jezelf koesteren dat zegt: goed zo jongen/ meisje; alles komt goed ; maak je niet zo druk; je mag er zijn wat anderen ook zeggen.

Pas als je compassie kunt hebben met jezelf, kun je compassie hebben met anderen. Ik denk dat mensen die behoorlijk over de schreef gaan, een lage dunk hebben van zichzelf. Zo van ik ben toch niets waard, nou dan trek ik me ook van geen god of gebod  iets aan. 

Ik zou zeggen: al houdt er niemand van je, je kunt altijd nog van jezelf houden. 


By on 15:54
aarde, water, lucht en vuur

De aloude elementenleer ging ervan uit dat alles (veel) te herleiden is tot de elementen: aarde, water, lucht en vuur. Het typologisch model van Jung lijkt hierop in die zin dat ook hier de idee achter zit dat veel te herleiden is tot de vier typen van dit model. Men zou misschien zelfs kunnen zeggen dat het model van Jung een hedendaagse, moderne uitwerking is van die oude elementenleer.

Bij intuitie kun je lucht plaatsen. Lucht als de dimensie van ideeen, beelden, fantasieen ed.  Water hoort bij gevoelens en emoties en bij denken hoort aarde. Denken( althans logisch- analytisch denken) is hard, geen speld tussen te krijgen. En vuur zou je kunnen plaatsen bij de functie van de gewaarwording. Hier zetelen de instincten als aandrijvers van gedrag. Je kunt dan denken aan het honger en sexinstinct, maar ook aan het voeder en nestbouwinstinct. Ook deze instincten zou je weer aan de functies van het model van Jung kunnen koppelen etc. etc.  Waarlijk een bijzonder model!

juni 2, 2010
By on 09:38
aarde, water, lucht en vuur

De aloude elementenleer ging ervan uit dat alles (veel) te herleiden is tot de elementen: aarde, water, lucht en vuur. Het typologisch model van Jung lijkt hierop in die zin dat ook hier de idee achter zit dat veel te herleiden is tot de vier typen van dit model. Men zou misschien zelfs kunnen zeggen dat het model van Jung een hedendaagse, moderne uitwerking is van die oude elementenleer.

Bij intuitie kun je lucht plaatsen. Lucht als de dimensie van ideeen, beelden, fantasieen ed.  Water hoort bij gevoelens en emoties en bij denken hoort aarde. Denken( althans logisch- analytisch denken) is hard, geen speld tussen te krijgen. En vuur zou je kunnen plaatsen bij de functie van de gewaarwording. Hier zetelen de instincten als aandrijvers van gedrag. Je kunt dan denken aan het honger en sexinstinct, maar ook aan het voeder en nestbouwinstinct. Ook deze instincten zou je weer aan de functies van het model van Jung kunnen koppelen etc. etc.  Waarlijk een bijzonder model!


By on 08:38
tegelijk doelgericht en niet doelgericht

Achter het typologisch model van Jung gaan de dimensies extraversie – introversie en yin en yang schuil. Yang kun je vertalen als doelgericht/ gestructureerd handelen en yin als juist niet doelgericht handelen of openstaan voor toevalligheden die zich aandienen. En de kunst is nu om allebei tegelijk te kunnen. Dit geldt voor veranderingsprocessen in een organisatie, maar ook voor iets simpels als een vakantie uitstapje. Je hebt weliswaar een doel voor ogen waar je naar toe wilt, maar je kunt heel flexibel je doel bijstellen/ aanpassen. Veel mensen vinden dit moeilijk. Volgens de typologie van Jung zijn het vooral de rationele en gewaarwordingstypen die moeite hebben om het doel (even) los te laten. Gevoelstypen en intuitietypen hebben daar minder moeite mee. Alleen hun manco kan zijn dat zij terechtkomen in totale ongestructureerdheid / chaos. Voor goede orde heb je een zekere mate van chaos nodig en voor chaos een zekere mate van orde. Of je kunt ook zeggen: je moet orde en chaos weten te overstijgen/ transcenderen.

mei 28, 2010
By on 09:28
tegelijk doelgericht en niet doelgericht

Achter het typologisch model van Jung gaan de dimensies extraversie – introversie en yin en yang schuil. Yang kun je vertalen als doelgericht/ gestructureerd handelen en yin als juist niet doelgericht handelen of openstaan voor toevalligheden die zich aandienen. En de kunst is nu om allebei tegelijk te kunnen. Dit geldt voor veranderingsprocessen in een organisatie, maar ook voor iets simpels als een vakantie uitstapje. Je hebt weliswaar een doel voor ogen waar je naar toe wilt, maar je kunt heel flexibel je doel bijstellen/ aanpassen. Veel mensen vinden dit moeilijk. Volgens de typologie van Jung zijn het vooral de rationele en gewaarwordingstypen die moeite hebben om het doel (even) los te laten. Gevoelstypen en intuitietypen hebben daar minder moeite mee. Alleen hun manco kan zijn dat zij terechtkomen in totale ongestructureerdheid / chaos. Voor goede orde heb je een zekere mate van chaos nodig en voor chaos een zekere mate van orde. Of je kunt ook zeggen: je moet orde en chaos weten te overstijgen/ transcenderen.


By on 08:28
sensatie, sensatie, een en al sensatie

We leven in een sensatietijd. Alles moet snel, in oneliners gecommuniceerd worden. Voor nuances is geen tijd. En met losers willen we niets te maken hebben. Weg met links, weg met groepen. Lang leve rechts, lang leve het individu. Lang leve de vrijheid van het individu. Iedereen kan een idol worden. Het lijkt wel of bijna iedereen aan adhd lijdt. Ik zag dit ook weer in dat debat tussen 3 rechtse politici en 1 linkse politicus. Links is uit, rechts is in. Terwijl dat links- rechts gedoe eigenlijk vooral een financiele kwestie is, een kwestie van poen. De rijken willen zo weinig mogelijk geld aan een overheid geven. Zij geven liever af en toe ondersteuning aan armen via charitatieve dineetjes ed., zoals ook in vorige eeuwen gebeurde. We zijn blijkbaar nog lang niet toe aan een echte overstijging/ transcendentie van links en rechts, van korte termijn en lange termijn, van idealisme en opportunisme etc. Of het moet zijn dat iets eerst een bepaalde graad van gekte bereikt moet hebben, voor een omslag plaats kan vinden. Daar hopen we dan maar op. 

mei 25, 2010
By on 09:22
sensatie, sensatie, een en al sensatie

We leven in een sensatietijd. Alles moet snel, in oneliners gecommuniceerd worden. Voor nuances is geen tijd. En met losers willen we niets te maken hebben. Weg met links, weg met groepen. Lang leve rechts, lang leve het individu. Lang leve de vrijheid van het individu. Iedereen kan een idol worden. Het lijkt wel of bijna iedereen aan adhd lijdt. Ik zag dit ook weer in dat debat tussen 3 rechtse politici en 1 linkse politicus. Links is uit, rechts is in. Terwijl dat links- rechts gedoe eigenlijk vooral een financiele kwestie is, een kwestie van poen. De rijken willen zo weinig mogelijk geld aan een overheid geven. Zij geven liever af en toe ondersteuning aan armen via charitatieve dineetjes ed., zoals ook in vorige eeuwen gebeurde. We zijn blijkbaar nog lang niet toe aan een echte overstijging/ transcendentie van links en rechts, van korte termijn en lange termijn, van idealisme en opportunisme etc. Of het moet zijn dat iets eerst een bepaalde graad van gekte bereikt moet hebben, voor een omslag plaats kan vinden. Daar hopen we dan maar op. 


By on 08:22